Zaterdag zag ik bij Jack Spijkerman, een leuk filmpje. Al dagenlang probeer ik dit op mijn weblog te zetten, maar steeds krijg ik te zien, dat dit tijdelijk niet kan. Maar aangezien ik dit toch graag met jullie wil delen, doe ik het maar op deze manier: KLIK HIER.

Geloof het of niet, maar de tweede surprise is ook klaar. En ik moet zeggen, dat deze heel erg mooi geworden is. Helaas kan ik hem niet laten zien, want ik weet niet of er bekenden meelezen...

 

Vandaag waren we bij mijn schoonouders op visite. Schoonzus M. was er ook, met haar zoontje en de baby. Morgen is de baby een week oud.

 

Weet je, er is geen dag voorbij gegaan, dat ik niet aan de bevalling gedacht heb. Het was niet mijn eerste bevalling, want ik heb voor kraamverzorgster geleerd. En iedere bevalling is bijzonder, maar deze van schoonzus, was voor mij persoonlijk de speciaalste.

 

Het gaat goed met de baby. Ze drinkt goed, ze groeit goed. Veel visite had schoonzus nog niet gehad, maar dat zal nog wel komen. De meeste mensen wachten toch altijd even, voordat ze op kraamvisite gaan.

 

De kinderen en ik zijn vanmiddag, nog even om wat sinterklaascadeautjes geweest. Het was druk in de winkels. Heel erg druk zelfs. Blijkbaar waren we niet de enigen, die op cadeautjesjacht waren. We moeten nog net voor één persoon, iets van gereedschap kopen en dan zijn we klaar, met de cadeautjes.

YES! De eerste sinterklaassurprise is klaar!

Nu die andere 5 nog...

Vandaag heb ik me, een Landleven cadeau gedaan. Zomaar ineens, omdat ik daar zin in had. Ik mag dit tijdschrift graag lezen en helaas, heeft onze bibliotheek deze niet meer. Nog even en we hebben trouwens helemaal geen bibliotheek meer, want de gemeente moet bezuinigen.

 

Als ik naar de rommelmarkt of de kringloopwinkel ga, kijk ik ook altijd even, of Landleven misschien verkocht word. Zo kocht ik dit jaar nog een jaargang van iemand, die ze eigenlijk met pijn in het hart wegdeed. Ik moet zeggen, dat ik het tijdschrift ook bewaar. Ik vind het te mooi, om weg te doen en blader regelmatig nog eens door mijn stapeltje.

 

Natuurlijk wonen wij op het platteland, tussen de boeren. Dus veel dingen die in het tijdschrift staan, spreken me aan. Maar het gaat niet louter en alleen over koeien, geiten en boerderijen. Ook reportages over verbouwingen, handwerken en recepten, lees ik graag. Zo maakte ik dit voorjaar, nog een theemuts uit dit blad.

 

Vandaag ben ik ook nog even, in mijn eigen 'landleven' bezig geweest. Niet omdat ik dat tijdschrift gekocht had, maar omdat gisteren de groene kliko geleegd is. Het liefst vul ik deze weer zo snel mogelijk, zodat door het vocht in de planten, takken en onkruid alles slinkt. Zo kan ik hem volgende week, weer vullen en kan er dus extra veel in. Tja, met een grote tuin, heb je namelijk erg veel groenafval. En we hebben een composthoop, maar alles wat in de kliko kan, gaat in de kliko. Dan zijn we daar ook weer van af.

 

Vandaag heb ik wat gesnoeid en uitgebloeide bloemen verwijderd. Ook het cherrytomaatje heb ik weggedaan, nadat ik het laatste tomaatje eraf gehaald had. Ik heb veel plezier van dat plantje gehad. Volgend jaar zet ik er weer één. Evenals de minikomkommer.

 

Vandaag eten we paddenstoelenomelet met zalm. Ik doe er gebakken aardappeltjes bij. De mannen krijgen erwtjes, ik eet worteltjes, want daar houden de mannen niet zo van.

 

Vandaag heb ik helemaal niks te melden, behalve dan dat:

 

-ik deze week helemaal geen afspraken op de kalender heb staan.

-de jongens vanmorgen de juffen op de bso, wortels gegeven hebben.

-ik een grote boodschappentas vol met worteltjes mee naar mijn werk had.

-mijn collega's blij waren met de worteltjes.

-we vanmorgen van mijn werk een griepspuit tegen de Mexicaanse griep konden halen.

-ik deze prik vorige week al gehad heb.

-mijn winkelwagen goed vol zat toen ik bij de kassa van de C1000 kwam.

-dit kwam doordat ik vorige week niet om boodschappen geweest was.

-ons huis toe was aan een goede poetsbeurt.

-ik daarom met een stofdoek, de stofzuiger en een dweil, de boel lekker opgefrist heb.

-ik bij de bibliotheek 2 tijdschriften en een boek geleend heb.

-mijn ouders ook blij waren, met de meegebrachte worteltjes.

-wij vanavond hutspot aten.

-ik niet ben gaan sporten vandaag.

-ik al een paar weken niet op de sportschool geweest, doordat ik 2 peesontstekingen heb.

-voor de tweede keer het plastic afval opgehaald werd.

-dit tussen de middag opgehaald werd, door een man in een kleine vrachtwagen.

-de kliko's pas later deze middag geleegd werden.

-de kinderen allebei moeten leren voor een toets.

 

Kortom, een gewone maandag! Vandaar ook niet echt een bijzonder logje vandaag!

Sinds gisteren is Sinterklaas weer in het land en ik ben helemaal in Sinterklaasstemming! Om dat te vieren, heb ik speculaas gebakken.

 

Het hele huis ruikt nu naar speculaas en hutspot. De hutspot eten we morgen. Wessel heeft geholpen met koken. Hij heeft de wortels geschild en door de keukenmachine gedaan. De aardappelen en de uien heb ik gedaan. De hutspot is gekookt, maar er moet nog wel spek door, want dat had ik niet in huis. Dat komt morgen wel.

 

De kinderen helpen graag in de keuken. Dat moeten ze niet, maar willen dat zelf. Ik vind het prima dat ze kunnen koken, dat is alleen maar makkelijk voor later. Vroeger toen ik nog thuis woonde, was de keuken mijn moeder's domein. Wij kinderen deden nooit wat in de keuken en toen ik uit huis ging, kon ik ook echt niks. Echt alles heb ik zelf moeten leren. Het is natuurlijk wel goed gekomen, maar een beetje kennis van zaken, was wel handiger geweest.

Waar wij wonen, is de grondsoort zware zeeklei. In mijn moestuintje heb ik de grond inmiddels, door middel van tuinaarde en compost, een stuk minder zwaar gemaakt. Op zo'n manier werkt het namelijk veel prettiger en voor een gewas als worteltjes, is het ook veel beter. In zware grond hebben worteltjes het namelijk zwaar en misvormen ze.

 

Op het land zie je vrijwel nooit worteltjes staan. Gewoon, doordat de grond niet echt geschikt is. Maar toch, kwamen we hier in de buurt, de laatste tijd toch een paar akkers tegen, waar wortels op stonden. Een succes? Nou, ik denk het niet! Zo is een boer hier vlakbij, een paar dagen bezig geweest om de worteltjes te rooien. Maar ik denk dat toch zeker, de helft van het gewas, op het land achter gebleven is. Zonde van al het werk, dat de boer eraan gehad heeft.

 

Gisteren reed ik er langs, toen ik de kids uit school had gehaald. Er liep een man wortels, die op het land achter gebleven waren, te rapen. En ik wist al gelijk, dat onze Wessel, dat ook zou gaan doen. Hij doet dat namelijk nogal erg graag. Onlangs kocht hij zelfs, een kar voor achter zijn skelter, om ermee het land op te gaan. Gistermiddag ging hij gelijk op zijn fiets weg, niet op de skelter want het was al bijna donker en op de skelter zit geen licht. Later kwam hij terug, met een tas vol wortels. Hij heeft ze zelf schoongemaakt en in de koelkast gelegd.

 

Vanmiddag ging hij wel met zijn skelter. Later kwam hij terug, met de volgende vracht:

 

       

 

Het is misschien niet zo goed te zien, maar het zijn heel veel wortels. De allergrootste heb ik er uitgehaald, om hutspot van te maken. De rest heb ik in 2 grote kartonnen (melk)dozen gedaan. Ze zijn niet alleen voor mij, ik geef daar ook van weg, aan anderen. Want eerlijk is eerlijk: in mijn vriezer heb ik worteltjes zitten, uit eigen tuin. Met wat Wessel geraapt heeft, kan ik dus lekker, anderen blij maken.

Je zou toch haast gaan geloven, dat vrijdag de dertiende een ongeluksdag is:

 

   

 

Oei, dat is onze auto!

 

Edo moest wachten, voor iemand die afsloeg en toen werd hij vanachter aangereden, door een kleine vrachtwagen. Gelukkig is er niemand gewond geraakt.

Allereerst iedereen bedankt voor de felicitaties. Heel erg lief en hartverwarmend allemaal.

 

Vanmorgen op mijn werk kreeg ik ook, de ene na de andere felicitatie. Iedereen had de laatste weken, ook heel erg meegeleefd. En zeker, toen ik gisteren op stelt en sprong weg moest, liet ik iedereen natuurlijk wel in spanning achter. Net nadat de baby geboren was, kreeg ik een sms-je van een collega: ze wilde weten hoe het ging. Ik kon toen gelijk vertellen dat het een meisje geworden was en dat alles goed ging.

 

Vandaag ben ik ook even, bij de bewoonster langs geweest, waar ik gisteren aan het werk was. Ze was heel erg blij, dat ik het even kwam vertellen. Gelukkig had een collega van me, mijn werk bij haar overgenomen gisteren.

 

Ook heb ik even met schoonmoeder gebeld. Vannacht was alles goed gegaan. De baby was om 2 uur wakker geworden en had toen gedronken. Ook met mijn neefje, de grote broer die gisteren verkouden leek te gaan worden, ging het weer goed. Hij was toch wel zo blij met de baby en wilde haar steeds vasthouden.

 

Al snel in het begin van de zwangerschap, ben ik begonnen met het maken, van een kraammand. Vandaag ben ik het laatste cadeautje daarvoor wezen kopen: een echt meisjestruitje. Na al die jongetjes in de familie, zijn er geen meisjeskleren om door te schuiven(het nichtje aan die kant van de familie is al 18). Dus ja, een echt meidendingetje, is dan wel zo leuk, natuurlijk!

 

Verder zit het volgende in de mand: een strandspeelset, zeepvrije wasgel, pantoffeltjes, een pyjama, een broekje, een truitje, een badkamerset, een velours pakje en een handdoek.

 

Als ik straks de jongens uit school gehaald heb, ga ik de felroze handdoek borduren: plaatje en naam erop. De borduurmachine staat al klaar, zodat ik er gelijk aan kan beginnen, want daar gaan een paar uurtjes werk inzitten.

 

Ook mijn jongens zijn blij, met het nieuwe babytje. Eigenlijk wilden ze gisteravond nog naar hun tante toe, maar dat vond ik geen goed idee. Wessel heeft, terwijl hij eigenlijk moest slapen, een mooie kaart in elkaar geknutseld, om aan zijn tante te geven. Lief hè?

 

Ik denk, dat ik eerder dan hem sliep, want ik zat er gisteravond helemaal doorheen. Maar na een nachtje lekker slapen, was ik vanmorgen weer helemaal uitgerust en fit.

Vanmorgen iets na tienen, belde schoonzus M. me op: ze had weeën, maar het liep nog niet echt vaart. We spraken af, dat ik gewoon tot 12 uur zou blijven werken en daarna, naar haar toe zou komen. Ze had genoeg brood in huis, dus ik kon wat bij haar eten.

 

Nog geen uur later, belde ze weer: de vliezen waren gebroken en het vruchtwater was groen! Getverderrie! Ik heb alles laten vallen waar ik mee bezig was, ben naar beneden gerend, heb mijn leidinggevende geïnformeerd en ben daarna in de auto gesprongen. Met een vaart van 100 km, reed ik naar schoonzus M. toe.

 

Ik heb alles wat mee moest naar het ziekenhuis, in de auto geladen en matjes op de bijrijdersstoel gelegd. Daarna vertrokken we. Na een kilometer of 7, kwam ik achter iemand die 60 reed #$%&$. En na daar een kilometer of 5 achter gehangen te hebben, heb ik toch maar mijn gaspedaal flink ingedrukt en heb hem ingehaald. Het was een doorgetrokken streep, dat is het op die weg iets van 20 km lang, maar ik heb het er toch maar op gewaagd, want ik vond het welzijn van de baby even iets belangrijker, dan de kans op een bekeuring.

 

Om kwart voor 12, waren we in het ziekenhuis. En rond 12 uur, lag schoonzus op een ziekenhuisbed. Een verpleegkundige toucheerde en zei, dat het nog een uur of 4 ging duren. Schoonzus had toen 5 cm ontsluiting. De gynaecoloog kwam 10 minuten later en toen was de ontsluiting 7 cm. Hij zei, dat het nog 2 uur ging duren. Omdat het vruchtwater groen was, wilde hij schoonzus wel aan het infuus leggen, zodat het allemaal wat snel zou gaan. Ook zou ze een ruggeprik krijgen.

 

Het infuus werd aangelegd, maar eigenlijk bleek ze toen al bijna volledige ontsluiting te hebben. Voor een ruggeprik was het toen te laat. Na 5 minuten werd het infuus afgekoppeld en gingen we, naar de verloskamer. Er moest nog even op de gynaecoloog gewacht worden, maar toen hij er was mocht ze persen. In 2 persweeën, werd de baby om 13.15 uur geboren.

 

En het is een meisje!!!! Ze weegt 3680 gram en alles zit er op en eraan. En weet je wat nou zo leuk is? Het is naar mij vernoemd! Daar had ik absoluut niet op gerekend, was er toch even beduusd van.

 

Rond half 5 mochten schoonzus en de baby, naar huis toe.

 

Tjonge wat een dag! En wat een supersnelle bevalling! Het was heel erg bijzonder, om mee te mogen maken. Met dit meisje erbij, heb ik nu 3 nichtjes en 6 neefjes.